1989 Jesień Narodów

„Historia karze tych, którzy przychodzą za późno.” – Michaił Gorbaczow

1989 Jesień Narodów to pełna emocji, szybka gra symulująca koniec zimnej wojny w roku 1989. W tym niezwykłym roku seria demokratycznych rewolucji zakończyła czterdziestoletnie imperium sowieckie w Europie Wschodniej. Gra symuluje polityczne, społeczne i gospodarcze aspekty tych rewolucji za pomocą systemu opartego na kartach, podobnego do Twilight Struggle.

„Nikt nie jest tak stary, by nie mógł przeżyć jeszcze jednego roku.” – Leszek Kołakowski

Jeden z graczy gra Komunistą. Na początku gry dzierży niekwestionowaną władzę w sześciu państwach Układu Warszawskiego. Na horyzoncie zbierają się jednak złowieszcze chmury. Nowy przywódca w Moskwie oświadczył, że sowieckie czołgi nie będą już podpierać chwiejnych rządów komunistycznych. Gospodarki po dziesięcioleciach centralnego planowania i stagnacji znalazły się w różnych stadiach kryzysu. W kościołach oraz wśród studentów i ich profesorów działają ośmielone ruchy dysydenckie. Od zgniatania sprzeciwu po oferowanie ustępstw – Komunista będzie musiał użyć różnych strategii w walce o utrzymanie swojego imperium.

„Zły reżim nigdy nie jest w tak wielkim niebezpieczeństwie, jak wtedy, gdy próbuje się reformować.” – Alexis de Tocqueville

Drugi gracz gra Demokratą. U progu 1989 roku, za żelazną kurtyną, nikt nie uważa rewolucji za możliwą. Celem dysydentów jest stworzenie społeczeństwa obywatelskiego poza kontrolą reżimów komunistycznych. Po ich stronie stoją studenci zafascynowani stylem i popkulturą Zachodu oraz Kościół. Przeciw nim stoi ogromny aparat państwa komunistycznego. Ich wyzwaniem jest przekonanie robotników, którzy stanowią trzon społeczeństwa, by przyłączyli się do ich sprawy.

„Panie Gorbaczow, niech pan otworzy tę bramę. Panie Gorbaczow, niech pan zburzy ten mur!” – Ronald Reagan